W przestrzeni miasta

Repozytorium Sztuka Poznania powstało w 2018 roku z inicjatywy poznańskiej Fundacji Rarytas Art Foundation. W ciągu trzech pierwszych lat opracowanych zostało ponad siedemdziesiąt obiektów, zarówno takich, które wciąż stoją w przestrzeni Poznania, jak i tych dziś już nieistniejących, zachowanych jedynie na archiwalnych fotografiach. W roku 2025 repozytorium poszerzyliśmy, zamieszczając informacje o kolejnych trzynastu rzeźbach i instalacjach pochodzących z bardzo różnych okresów historycznych. Najstarsze z nich stworzono na początku dwudziestego stulecia, najmłodsze powstały już na początku dwudziestego pierwszego wieku. Są one ulokowane w różnych dzielnicach miasta i powstały w wyniku kilku inicjatyw społeczno-artystycznych, które podejmowane były przy okazji ważnych wydarzeń kulturalnych i historycznych odbywających się w Poznaniu.

Tegoroczna odsłona repozytorium Sztuka Poznania stanowi uzupełnienie i rozwinięcie projektu W przestrzeni miasta zrealizowanego w 2021 roku. Opracowanych zostało wówczas szesnaście obiektów, w większości anonimowych twórców. Pośród nich znalazła się także jedna niezachowana rzeźba autorstwa Jerzego Sobocińskiego. Niestety już po opracowaniu tej części repozytorium z Parku Kasprowicza usunięto dzieło Powitanie wyzwolenia / Nike Bazylego Wojtowicza. Wcześniej taki sam los spotkał grupę rzeźbiarską Rodzina, którą jako destrukt usunięto w roku 2020 z Osiedla Kosmonautów.  W międzyczasie jednakże udało odnaleźć się informacje o autorze jednej z anonimowych prac, która okazała się być rzeźbą stworzoną przez Antoniego Szulca z okazji VI edycji Wystawy Rzeźby Plenerowej Merkury. Ten obiekt, podobnie jak wiele innych rzeźb plenerowych, które rozsiane są w różnych dzielnicach miasta, nie jest w żaden sposób oznakowany ani też zabezpieczony przed postępującą degradacją.

Tytuł tej części repozytorium nawiązuje do wystawy Formy w przestrzeni, która odbyła się w roku 2020 w Muzeum Narodowym w Poznaniu. Ekspozycja przypominała twórców i historię rzeźb plenerowych, które powstawały w Poznaniu w latach 60. i 70. podczas odbywających się w tym okresie licznych plenerów, sympozjów, spotkań i konkursów rzeźbiarskich. Jednym z celów wystawy było zwrócenie uwagi mieszkańców na obiekty rzeźbiarskie znajdujące się w przestrzeni publicznej, szczególnie na te, które znajdują się w ich najbliższym otoczeniu.