Autor: Metody Sowa | Tytuł pracy: Wyścig | Data powstania: 1970
Wyścig Metodego Sowy przedstawia sylwetki dwojga pływaków wykonane z piaskowca szydłowieckiego[1]. Była to jedna z pierwszych rzeźb powstałych w ramach poznańskiego pleneru. Nawiązuje prawdopodobnie do pierwotnych, ambitnych planów budowy w Parku Przyjaźni i Braterstwa Broni wielkiego kompleksu sportowego, w skład którego wejść miał basen o wymiarach olimpijskich i basen do nauki pływania, a oprócz nich m.in. wielofunkcyjna hala sportowa na dziesięć tysięcy widzów. Jak pisze Grażyna Kodym-Kozaczko, jedynym śladem po niezrealizowanym kompleksie basenów i hali pozostała nazwa Łąki Sportowej, zlokalizowanej w miejscu, gdzie miały powstać[2].
![](https://sztukapoznania.com/wp-content/uploads/2019/12/wyscig_05.jpg)
Raz jeszcze powracają w przypadku rzeźby Metodego Sowy powtarzające się w większości realizacji powstałych w ramach Poznańskich Spotkań Rzeźbiarskich problemy materiałowe. Po oddaniu pracy krytycy zauważali, że konsekwentnie potraktowana rzeźba jest „trochę przykrótka” prawdopodobnie z powodu nie dość dużego monolitu piaskowca[3].
Więcej o projekcie Park Przyjaźni.
![](https://sztukapoznania.com/wp-content/uploads/2019/12/wyscig_04.jpg)
![](https://sztukapoznania.com/wp-content/uploads/2019/12/wyscig_03.jpg)
![](https://sztukapoznania.com/wp-content/uploads/2019/12/wyscig_02.jpg)
Metody Sowa (ur. 1923 r. Kuchary, zm. 1994 r.) – rzeźbiarz, specjalizujący się w rzeźbie pomnikowej, plenerowej, medalierstwie, małych formach rzeźbiarskich i rysunku. W latach 1946–1951 studiował w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych we Wrocławiu na Wydziale Rzeźby. Dyplom otrzymał w 1952 roku.Autor wielu rzeźb i pomników, m.in. pomnika wdzięczności dla Armii Radzieckiej (1958, wraz z Ireną Molin-Sową); pomnika ofiar hitleryzmu w Leszczynach (1964, wraz z Ireną Molin-Sową); rzeźby Matka w Wałbrzychu (1970). Współpracował z Marianem Koniecznym przy tworzeniu glinianego modelu jego konkursowego projektu pomnika Nike w Warszawie. W latach 70. pracował w Pracowni Rzeźby PKZ (Pracownie Konserwacji Zabytków) przy odbudowie Zamku Królewskiego w Warszawie.
Laureat wielu nagród i wyróżnień, m.in. w konkursie na pomnik Braterstwa w Krakowie (wraz z zespołem: Józef Chodaczka, Maria Coller, Irena Molin-Sowa). W latach 1967–1977 uczestnik plenerów rzeźbiarskich i pobytów twórczych w Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku.
Brał udział w wielu wystawach, m.in. w III Ogólnopolskiej Wystawie Plastyki, CBWA Zachęta, Warszawa (1952/1953); Rzeźba polska 1945-1960, CBWA Zachęta, Warszawa (1960); Warszawa w sztuce, CBWA Zachęta, Warszawa (1964); 25 lat rzeźby warszawskiej, CBWA Zachęta, Warszawa (1969/1970).
[1] Informacja z Biura Miejskiego Konserwatora Zabytków.
[2] G. Kodym-Kozaczko, Poznański Central-Park. Park-Pomnik Braterstwa Broni i Przyjaźni Polsko-Radzieckiej, „Kronika Miasta Poznania” 2011, nr 4, s. 219.
[3] B. Kurka, Wykorzystana szansa?, „Nurt” 1971, nr 4 (72), s 45-47.